از شب نيمه شعبان دقايقى چند بيشتر باقى نمانده بود دقايقى كه آرام‌آرام مىگذشت و براى آنها كه منتظر بودند به قدر سالها بود . سرانجام شب به دقيقهء آخرين رسيد و ثانيه شمارى شروع شد ، ثانيه‌ها هم با كندى يكى پس از ديگرى گذشتند ناگاه نورانيّت و روشنى فوق العاده‌اى كه بر نور چراغها غالب شد ، همه را از تولّد نوزاد بشارت داد . نوزاد به دنيا آمد و آخرين رهبر عالم بشريت - ولى اللّه اعظم - با جمال جهان آراى خود گيتى را مزين و روشن ساخت . نرجس غرق در افتخار و مباهات گشت ، بانگ تكبير و تحميد و تسبيح توأم با فريادهاى شادى و تهنيت و هلهله طنين‌انداز گشت . نوزاد سر به سجده گذاشت و به يگانگى خدا و رسالت پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و امامت پدران بزرگوارش شهادت داد و با صدائى خوش و روح‌افزا اين آيهء مباركه را تلاوت فرمود : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ . . . نوزاد به دنيا آمد و عنايات الهى بر خاندان رسالت تكميل شد . آرى اين افتخار ، مخصوص دودمان نبوت است كه موعود نجات دهنده بشر از تجاوز و ستم و آن كس كه براى تأسيس سازمان جهانى اسلامى و اجراى نظام قرآنى قيام فرمايد ، از آن خاندان با عظمت است . پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلّم خوشدل بود كه فرزندش مهدى به هدفهاى رسالت و دعوت او جامهء عمل مىپوشاند و به خاندان خود مخصوصا على و فاطمه و حسنين عليهم السّلام مژده مىداد كه مهدى همان